W miejscach podmokłych większość roślin słabo rośnie, często choruje, a nawet zamiera. Dlatego utarło się przekonanie, że w takich zakątkach jest brzydko i niewiele da się z tym zrobić. Tymczasem niektóre gatunki preferują takie stanowiska, w których mają wody pod dostatkiem. Dzięki nim można zbudować ogród bagienny, który wygląda naturalnie i jest efektowną dekoracją działki.
Co zrobić z terenem podmokłym?
Działka usytuowana na terenie podmokłym jest problematyczna, dlatego zazwyczaj pierwszym wykonywanym działaniem jest odwodnienie. To najpraktyczniejsze, ale kosztowne rozwiązanie. Można także dany obszar przekopywać mieszając z lżejszą, np. piaszczystą frakcją podłoża, co zwiększa przepuszczalność. Zdarza się jednak, że problem nadmiernej wilgotności dotyczy tylko fragmentu działki, w dodatku oddalonego od domu i innych elementów stałych. W takim przypadku zamiast decydować się na duże inwestycje lepiej tańszym kosztem zbudować ogród bagienny. W dodatku wiele roślin, zwłaszcza drzewa o dużych potrzebach wodnych, zmniejsza skalę problemu.
Drzewa i krzewy liściaste na teren podmokły – po pierwsze wierzby
Obowiązkową pozycją w ogrodzie podmokłym są wierzby, czyli „pijaki” wśród drzew pomagające osuszyć dany teren. Dużą popularnością cieszy się wierzba biała (Salix alba). To potężne drzewo, przekraczające 30 m wysokości, o rozległej koronie i lekko płaczącym pokroju. Ma jasne liście i pędy (zielone, zielono-żółtawe). Raz na kilka lat można ją przycinać kontrolując wysokość. Ma duże zdolność regeneracyjne. W małych ogrodach warto postawić na niższe gatunki, np. wierzbę smukłoszyjkową (Salix gracilistyla). W szczególności wyróżnia się wierzba ‘Melanostachys’, która tworzy czerwonawe pędy i ciemne, prawie czarne bazie. Odmiana dorasta do 2 m wysokości. Jako rośliny okrywowe wykorzystuje się wierzby płożące (Salix repens). Ogród bagienny warto oddzielić od reszty ogrodu sadząc szpaler z eleganckiej wierzby plecionej (Salix).
W warunkach podmokłych dobrze radzą sobie także jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), różne gatunki olsz (Alnus), dereń świdwa (Cornus sanguinea), trzmielina zwyczajna (Euonymus europaeus), kruszyna pospolita (Frangula alnus) oraz lilak Josiki, węgierski (Syringa Josikaea).
[product id="1630", "1303","1304","1305"]
Iglaki w ogrodzie bagiennym – co posadzić?
Dzięki iglakom, przynajmniej większości gatunków, ogród bagienny jest piękny przez cały rok. W szczególności polecana jest sosna błotna (Pinus uncinata ssp rotundata) i żywotnik olbrzymi (Thuja plicata). Do efektownych drzew iglastych na tereny bagienne zalicza się równia metasekwoja chińska (Metasequoia glyptostroboides), jednakże - podobnie jak modrzew europejski - przed nadejściem zimy zrzuca ulistnienie. Główną dekoracją, posadzoną w centralnym miejscu ogrodu podmokłego może być cypryśnik błotny (Taxodium distichum). To wysokie, ale umiarkowanie wolno rosnące drzewo. Po 20 latach uprawy osiąga ok. 8 m wysokości. Ma atrakcyjne, jasnozielone, krótkie, ale gęste, miękkie igły. Cypryśnik błotny to ciekawostka dendrologiczna – starsze drzewa tworzą korzenie oddechowe, które mają postać stożkowatych bądź walcowatych „wypustek” wystających ponad poziom gruntu i zwracających na siebie uwagę. To mechanizm, dzięki któremu drzewo potrafi przetrwać nawet w ciężkich, mokrych, słabo napowietrzonych glebach.
Byliny i inne niskie rośliny do wzbogacenia ogrodu bagiennego
Mały ogród bagienny może tworzyć kilka gatunków drzew i krzewów, które wprowadzają pożądaną piętrowość i naturalność, zasłaniają dany teren, a przy okazji są oazą dla dzikich zwierząt (np. miejsce do gniazdowania, dostarczanie jadalnych owoców). Jednakże oprócz tego ogród w poszczególnych miejscach (tam, gdzie jest więcej światła) warto udekorować roślinami dwuletnimi czy bylinami. Tu wybór gatunków jest znacznie szerszy. W zasadzie można sadzić wszystkie te rośliny, które są polecane do dekoracji brzegów oczek wodnych.
W miejscach, gdzie zalega najwięcej wody warto posadzić knieć błotną (Caltha palustris), czermień błotną (Calla palustris) i skrzyp bagienny (Equisetum fluviatil). W miejscach o nieco niższym poziomie wód gruntowych dobrze sprawdza się tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia), przywrotnik ostroklapowy (Alchemilla mollis), niezapominajka błotna (Myosotis scorpioides), krwawnica pospolita (Lythrum salicaria) i różne gatunki kosaćców (Iris). Ogród bagienny może być niezwykle kolorowy dzięki różnorodnym, długo kwitnącym liliowcom (Hemerocallis). Z traw ozdobnych na wilgotnym terenie uprawia się hakonechloę smukłą (Hakonechloa macra) oraz rozplenicę japońską (Pennisetum alopecuroides).
[product id="1491", "1493","1492","1487"]
Powyższe przykłady pokazują, że odpowiednio zaplanowany ogród bagienny może być równie piękny, co rabaty kwietne, a jednocześnie bardziej „dziki” i naturalny. W dodatku można nawet spacerować po nim budując drewniane ścieżki osadzone na balach. Warto uświadomić sobie, że wbrew pozorom teren podmokły ma duży potencjał aranżacyjny.