Jak założyć żywopłot z laurowiśni? Zalety i wady krzewu

W ciągu ostatniej dekady laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus) dała się poznać jako funkcjonalny, a zarazem piękny krzew wykorzystywany na żywopłoty. Można pokusić się o stwierdzenie, że przejęła schedę po bukszpanie, którego popularność w ogrodach spada, głównie przez problemy z ćmą bukszpanową. Dlaczego warto założyć żywopłot z laurowiśni? Co ile ją sadzić? Sprawdź najważniejsze aspekty zakładania i pielęgnacji żywopłotu.

Żywopłot z laurowiśni – zalety i wady

Żywopłot z laurowiśni, podobnie jak żywopłot z bukszpanu jest dekoracyjny przez cały rok. Co więcej: liście nie zmieniają zauważalnie odcienia przed zimą, w przeciwieństwie do wielu gatunków i odmian iglaków. Blaszki liściowe nie blakną, nie ciemnieją ani nie matowieją, a zachwycają soczystą zielenią. Kolejnym atutem laurowiśni wschodniej jest silny wzrost. Roczne przyrosty wielu odmian – oczywiście w zależności od warunków – wynoszą 30-60 cm. To dobry sposób na stworzenie w ciągu kilku lat gęstej ściany żywopłotowej, która zasłania ogród przed ciekawskim okiem sąsiada czy „osoby trzeciej” i tym samym zapewnia prywatność. Krzew toleruje warunki półcieniste, lecz nie lubi miejsc całkowicie zacienionych (tu dobrze sprawdzają się cisy). Stanowisko powinno być osłonięte od wiatru. Należy unikać sadzenia laurowiśni od strony wschodniej jako osłony przeciwwiatrowej, zwłaszcza w chłodniejszych regionach Polski. Żywopłot z laurowiśni jest elegancki: to atrakcyjne, jednolite tło dla innych roślin.

Porada ogrodnika: Zaleca się unikać monokultury laurowiśni (już mamy taką z tujami). Działka nie musi z każdej strony być ogrodzona tym samym gatunkiem. Ba, to często popełniany błąd, gdyż na poszczególnych wystawach (wschodnia, zachodnia, północna, południowa) panują różne warunki świetlne. Można zbudować żywopłot z laurowiśni z jednej strony ogrodzenia, np. od frontu, a w kolejnych postawić na inne rozwiązania, np. na drzewka owocowe.

Laurowiśnia na żywopłot – którą odmiany wybrać?

Na tradycyjny żywopłot (ok. 2 m wysokości) nadaje się większość odmian laurowiśni, natomiast na niski warto wybrać laurowiśnię wschodnią 'Herbergii' , która osiąga niewielkie rozmiary (ale wolniej rośnie). Do najszybszej rosnących odmian zalicza się laurowiśnię ‘Rotundifolia’ i ‘Novita’. Najczęściej stawia się na tą ostatnią.

Zakładanie żywopłotu od A do Z – praktyczny poradnik

Żywopłot z laurowiśni zaleca się zakładać wiosną lub wczesną jesienią, wtedy panują najlepsze warunki klimatyczne do aklimatyzacji i silnego ukorzeniania sadzonek. Liczbę potrzebnych roślin łatwo policzyć sugerując się poniżej podaną rozstawą (odległościami sadzenia). Jak założyć żywopłot krok po kroku?

Prace rozpoczyna się od wyznaczenia granic nowych nasadzeń oraz oczyszczenia terenu. Należy przygotować pas o szerokości przynajmniej 150-200 cm (i długości zależnej od długości żywopłotu). Trzeba zerwać darń, usunąć chwasty, pozbyć się kamieni i innych odpadów.

Teren należy przekopać (szpadlem lub glebogryzarką). Najlepszą opcją jest jesienne zastosowanie obornika (2-4 kg/m2), wtedy sadzonki laurowiśni sadzi się wiosną, np. w kwietniu lub maju. Dodatkowo można zastosować kompost ogrodniczy (w dowolnej ilości). Glebę należy dostosować pod potrzeby laurowiśni. Następnie ziemię wyrównuje się grabiami.

Należy zdecydować się, czy żywopłot posadzi się w jednym, bądź w dwóch rzędach. Pierwsza opcja jest wskazana, gdy w ogrodzie jest dużo miejsca. Taka ściana jest gęstsza i atrakcyjniejsza. Na małej działce czy przy wąskim pasie (np. przy domu) wybiera się żywopłot w jednym rzędzie. W obu przypadkach warto umieścić paliki połączone sznurem na obu krańcach wyznaczonego obszaru. Dzięki temu rośliny sadzi się równo.

Kolejno wykopuje się dołki nieznacznie głębsze od wielkości bryły korzeniowej laurowiśni, a nawet dwukrotnie szersze. Na dnie można usypać trochę żyznej ziemi. Krzewy sadzi się na zbliżonej głębokości jak rosły w donicy w szkółce. 

Sadzonki laurowiśni wschodniej sadzi się co 40-60 cm w rzędzie. Gęstsze sadzenie to szybsze stworzenie szczelnej ściany (na szerokość), rzadsze – to wolniejsze tworzenie żywopłotu, za to lepsze warunki dla poszczególnych roślin. Autor artykułu jest zwolennikiem drugiej opcji. Odległość od ogrodzenia/granicy działki powinna wynosić przynajmniej 100 cm.

W przypadku tworzenia żywopłotu w dwóch rzędach prawidłowa odległość między rzędami wynosi ok. 60 cm. Laurowiśnie w poszczególnych rzędach sadzi się na naprzemianległe, na wzór muru z cegły. Dzięki temu szybciej zagęszcza się, a unika się prześwitów.

Po posadzeniu roślin zaleca się wykonanie ściółkowania, np. korą sosną. To praktyczniejsze rozwiązanie niż stosowanie agrowłókniny.

Pielęgnacja żywopłotu z laurowiśni

Dużym ułatwieniem pielęgnacji sadzonek laurowiśni jest instalacja systemu nawadniania. W tym przypadku dobrze sprawdza się nawadnianie kropelkowe. Jedynie na zimę należy je odłączyć, a podlewanie wykonuje się ręcznie. Trzeba pamiętać, że krzewy zimozielone nawadnia się sporadycznie także o tej porze roku, aby przeciwdziałać skutkom „suszy fizjologicznej”. 1-2 razy w roku warto zastosować nawóz; wiosną z większą zawartością azotu, latem szczególnie wskazany jest potas. Należy skrócić pędy sadzonek o ok. 1/3 długości od razu po posadzeniu (o ile sadzi się wiosną). Starszy żywopłot przycina się średnio dwa razy w roku, często w kwietniu i we wrześniu.

Tabela podsumowująca: najważniejsze wymagania laurowiśni wschodniej

Czynnik	Wymagania i optymalne warunki	Praktyczna wskazówki dla ogrodnika
Optymalne stanowisko dla laurowiśni	Duża ilość światła rozproszonego do półcienia Niektóre odmiany dobrze radzą sobie na słońcu, jeśli gleba jest stale umiarkowanie wilgotna.	W miejscach cienistych liście są ciemniejsze i bardziej błyszczące.
Gleba	Żyzna, próchnicza, średnio zwięzła i przepuszczalna.	Nie znosi ciężkich, gliniastych i zalewowych gleb. Nadmiar stojącej wody prowadzi do gnicia korzeni.
Odczyn gleby (pH)	Oscylujący w granicach obojętnego (pH 6,0 – 6,5). Toleruje też gleby lekko zasadowe.	Na glebach nadmiernie wapiennych (wysokie pH) laurowiśnia może chorować na chlorozę (żółknięcie liści z powodu braku żelaza).
Odporność na mróz	Umiarkowana do dobrej (strefy mrozoodporności 6A–6B). Wytrzymuje mrozy do ok. -20°C -23°C.	Kluczowy jest wybór odpornych odmian (np. ‘Novita’). Wymaga miejsc osłoniętych od mroźnych, wysuszających wiatrów.
Wilgotność i podlewanie	Gleba stale umiarkowanie wilgotna. Wrażliwa na suszę, zwłaszcza zimową.	Wymaga obfitego podlania jesienią przed zamarznięciem gruntu oraz w dni odwilżowe zimą (zapobieganie suszy fizjologicznej).
Przestrzeń i rozstawa	40 – 50 cm między sadzonkami (zależnie od odmiany i wielkości krzewów).	Odległość od płotu lub granicy działki powinna wynosić minimum 100 cm przy standardowych żywopłotach, mniej przy niskich.
Ściółkowanie	Wyłącznie naturalne (np. kora sosnowa, grubość 5–10 cm).	-

Strefa FAQ: Często zadawane pytania o żywopłot z laurowiśni

Czy laurowiśnia zrzuca liście na zimę?

Nie, laurowiśnia wschodnia to roślina zimozielona, co oznacza, że zachowuje liście przez cały rok. Naturalne zrzucanie pojedynczych, starszych (zazwyczaj żółtych) liści odbywa się na wiosnę i jest to naturalny proces fizjologiczny. Masowe gubienie liści świadczy o przemarznięciu, chorobie bądź zaatakowaniu przez szkodniki.

Dlaczego liście laurowiśni żółkną i mają dziury?

Żółknięcie liści najczęściej oznacza chlorozę (efekt zbyt wapiennej gleby i braku żelaza) lub zalanie korzeni. Małe, brązowe plamki, które z czasem wykruszają się i tworzą dziury, to objaw dziurkowatości liści drzew pestkowych. W pierwszym przypadku należy sprawdzić pH gleby i w razie czego obniżyć je (m.in. przez stosowanie nawozów), w drugim trzeba usunąć najbardziej porażone pędy, a krzewy traktuje się fungicydem.

Na liściach laurowiśni pojawił się biały, mączysty nalot. Co to jest?

To mączniak prawdziwy – uciążliwa choroba grzybowa, która najczęściej atakuje laurowiśnię podczas ciepłego i wilgotnego lata lub w miejscach o słabej cyrkulacji powietrza. Porażone liście zaczynają się zwijać i deformować. Zwalczanie: postępuje się podobnie jak przy dziurkowatości (cięcie i zastosowanie fungicydu).

Laurowiśnia 'Novita' czy 'Rotundifolia' – która odmiana jest lepsza na żywopłot?

Obie odmiany laurowiśni się piękne i nadają się na żywopłoty, ale ‘Novita’ wygrywa nieco wyższą mrozoodpornością.

[product id="2441","2668","1682","1849"]

O autorze

Michał Mazik

Specjalista ds. roślin. Absolwent ogrodnictwa na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie. Autor kilkudziesięciu książek branżowych, w tym „Zioła w kuchni” i „Zdrowie z ogrodu”. Łączy wiedzę teoretyczną z praktyką ogrodniczą.