Śliwy japońskie w ogrodzie - jak je sadzić i pielęgnować?

Śliwy japońskie, znane również jako "prunus mume" czy "ume", wbrew nazwie wcale nie wywodzą się z Japonii, a ich historia sięga daleko poza granice Kraju Kwitnącej Wiśni. Choć pierwotne odmiany pojawiły się w Stanach Zjednoczonych, to to właśnie w Japonii te niezwykłe drzewa owocowe zdobyły swoją sławę i stały się nieodłącznym elementem japońskiej kultury. W Polsce gatunek ten staje się coraz bardziej popularny. W poradniku przekazujemy Wam kompleksową wiedzę na temat uprawy śliw japońskich, krok po kroku, abyście mogli cieszyć się pięknem tych drzew i smakiem ich owoców we własnym ogrodzie. Zapraszamy!.

Śliwy japońskie - charakterystyka oraz 5 polecanych odmian

Cechą charakterystyczną śliw japońskich jest to, że są dostępne w wielu kolorach owoców. Jest to więc ciekawy dodatek do ogrodu, który sprawi, że stanie się on jeszcze bardziej kolorowy. Drugą charakterystyczną cechą śliw japońskich jest częściowo zrośnięta pestka z soczystym miąższem. Pestka od nich nie oddziela się tak idealnie jak od śliw z gatunku węgierek, ale smakiem oba gatunki są przepyszne.

1. Oishi-Wase: To naszym zdaniem najlepsza odmiana śliw japońskich na rynku! Co ją wyróżnia? Przede wszystkim ma jedną z najmniejszych pestek wśród wszystkich odmian śliw, oraz oferuje słodki i niesamowicie soczysty miąższ, który dosłownie spływa po brodzie. Mimo że w Polsce jest praktycznie nieznana, to warto ją poznać. Co ciekawe, w Japonii znajduje się wśród 10 najbardziej popularnych odmian śliw. Owoce są od średniej do dużej wielkości, a skórka zmienia kolor z żółtego na czerwono-pomarańczowy w miarę dojrzewania. To bardzo wczesna odmiana, gotowa do zbioru już na początku lipca.

2. Shiro: Odmiana Shiro jest ceniona za nietypowe, w całości żółte owoce o delikatnym smaku. Są one soczyste, słodkie i nadają się doskonale do spożycia na surowo, jak również do produkcji przetworów. Dojrzałość zbiorcza przypada na połowę lipca.

3. Santa Rosa: Popularna odmiana o owocach o różowej skórce oraz słodkim, soczystym, żółtym i aromatycznym miąższu. Owoce są doskonałe do jedzenia na surowo i do przetwarzania. Dojrzałość zbiorcza przypada w sierpniu.

4. Casselman: Późna, kalifornijska odmiana, wyhodowana przez Luthera Burbanka. Ma duże owoce (50-80 g), o ciemnoczerwonej skórce i woskowym nalotem. Ich smak jest słodko-kwaśny. Dojrzałość zbiorcza przypada na 2 dekadę września. Jest częściowo samopylna.

5. Black Amber: Odmiana Black Amber rodzi jedne z największych owoców wśród wszystkich odmian śliw, również Europejskich. Ich masa może osiągać nawet 120g. Skórka jest ciemnofioletowa, miąższ natomiast w smaku jest wyrazisty, słodki i soczysty. Jest znana z doskonałego smaku i jest często wybierana do jedzenia na surowo oraz do produkcji konfitur i dżemów. To bardzo późna odmiana, dojrzałość zbiorcza przypada pod koniec września.

[product id="300,289,288,533,284"]

Hybrydy śliw japońskich

Wraz z upływem czasu powstaje coraz więcej odmian. Jedną z najciekawszych hybryd są śliwomorele, które zostały zapoczątkowane przez amerykańskich naukowców. Są to krzyżówki śliw japońskich z morelami. Są obcopylne lub częściowo samopylne. Dobrze zapylają się z innymi śliwomorelami oraz śliwami japońskimi, źle natomiast z odmianami Europejskimi (węgierki itp.).

 

[product id="548,549,636,329"]

Ciekawymi hybrydami są również krzyżówki śliw japońskich z Europejskimi - Sungold i Azja Frontier.

[product id="313, 682"]

Uprawa i zapylacze śliw japońskich

Śliwy japońskie są samopylne lub częściowo samopylne. Oznacza to, że każda odmiana zaowocuje bez innej odmiany w pobliżu, niektóre dobrze, niektóre zaś nieco lepiej zaowocują w pobliżu innej odmiany, kwitnącej i owocującej w podobnym terminie. Śliwy japońskie nie są wymagające co do uprawy. Są dobrze odporne na mróz oraz choroby. Rosną dobrze na stanowisku słonecznym lub w półcieniu. Śliwy najlepiej czują się w ziemi żyznej, próchniczej, umiarkowanie wilgotnej o pH = 6,0-7,2.

Przycinanie śliw japońskich

Przycinanie śliw japońskich niczym się nie różni od przycinania innych gatunków śliw. O to poradnik, jak można przycinać śliwy japońskie, w koronie pół-naturalnej:

U młodej sadzonki należy skrócić przewodnik o 1/2 oraz pędy boczne o 1/3. Cięcie to wykonuje się zawsze wiosną, nawet bezpośrednio po zasadzeniu. Sadząc jesienią, z pierwszym cięciem poleca się poczekać do najbliższej wiosny. Sprzyja to lepszemu przyjęciu sadzonki. Po 2-3 latach korona naturalnie zagęści się. Warto odginać pędy boczne do poziomego położenia, aby zabezpieczyć konary przed wyłamaniem oraz przyspieszyć owocowanie. Robi się to za pomocą kołków wbitych w ziemie i przywiązanych sznurków. Zabieg ten rozpocząć warto już od wiosny. Co roku, latem skraca się tegoroczne przyrosty o 1/2. Przy starszych śliwach cięcie wykonuje się po owocowaniu, jak u wszystkich innych gatunków drzew owocowych pestkowych (wiśnie, czereśnie itd.). Wycina się wtedy pędy krzyżujące, mocno zagęszczone, rosnące pod ostrym kątem, chore, przemarźnięte czy uschnięte.

Śliwy japońskie - przepisy prosto z Japonii

Umeshu (梅酒 - likier śliwkowy): Składniki:

• 500 g śliwek japońskich (梅 - ume)
• 300 g cukru
• 750 ml shōchū (日本酒 - japońska wódka shōchū)

Sposób przygotowania:

1. Przygotowanie owoców: Umieść śliwki (ume) i cukier w słoiku lub butelce.

2. Dodaj shōchū: Zalej je japońską wódką (日本酒 - shōchū).

3. Zamknięcie i dojrzewanie: Zakręć słoik lub butelkę i odstaw na kilka miesięcy, pozwalając ume dojrzewać.

4. Degustacja: Po dojrzeniu możesz cieszyć się aromatycznym likierem śliwkowym.

 

Umeboshi (梅干し - kiszone śliwki japońskie): Składniki:

• Śliwki japońskie (梅 - ume), najlepiej w średniej fazie dojrzałości.
• Sól
• Czerwona shiso (opcjonalnie)

Sposób przygotowania:

1. Przygotowanie śliwek: Myj i osusz śliwki.

2. Solona maceracja: Posyp śliwki solą i odstaw na kilka godzin lub na noc.

3. Dodanie czerwonej shiso: Jeśli chcesz uzyskać klasyczny czerwony kolor, dodaj kilka liści czerwonej shiso (赤しそ - akashiso), które nadadzą umeboshi charakterystyczny smak i kolor.

4. Fermentacja: Po kilku tygodniach fermentacji, umeboshi będą gotowe do spożycia jako przekąska lub dodatek do potraw.

 

Umeboshi Onigiri (梅干しおにぎり - ryżowe kuleczki z nadzieniem ze śliwek): Składniki:

• Umeboshi (梅干し)
• Gotowany ryż
• Nori (のり - suszone glony do sushi) - (opcjonalnie)

Sposób przygotowania:

1. Przygotowanie nadzienia: Otwórz umeboshi i usuń pestki oraz rozgnieć miąższ.

2. Kształtowanie kulek: Formuj kulki z gotowanego ryżu, a następnie wstaw do środka umeboshi.

3. Owinięcie w nori: Owin ryżową kulę w płat nori i podawaj.

Alternatywnie, można również wymieszać ryż z umeboshi, a następnie posypać posiekanymi prażonymi algami morskimi na wierzchu i polać wszystko herbatą japońską Sencha Kyoto (京都煎茶) lub zwykłą.

 

Podsumowanie: Śliwy japońskie to niezwykłe drzewa owocowe, które zyskują na popularności w Polsce. Dzięki różnorodnym odmianom i fascynującym przepisom kulinarnym, można cieszyć się ich pięknem i smakiem we własnym ogrodzie. Warto zainteresować się uprawą tych drzew i eksperymentować z kulinarnymi zastosowaniami śliw japońskich, aby poznać ich wyjątkowy smak i aromat. Zapraszamy do tego niezwykłego świata śliw japońskich!

[product id="286,285,566,596,323,322"]