Panuje przekonanie, że żywopłot musi być regularną, jednolitą kolorystycznie ścianą. To oczywiście popularny trend, ale możliwości jest znacznie więcej. W niektórych stylach urządzania, np. ogrodzie wiejskim bardziej pożądana jest naturalność. W tym wypadku lepszą alternatywą może być grupa różnych gatunków krzewów posadzonych w rzędzie. Jak założyć taki „nieformalny”, a zarazem nieformowany żywopłot?
Żywopłot wielogatunkowy – jakie ma zalety i wady?
Żywopłot wielogatunkowy z krzewów ozdobnych z kwiatów, liści czy owoców wygląda naturalniej od jednolitych, strzyżonych ścian. W dodatku jest zmienny: wygląda inaczej o każdej porze roku, a czasem nawet z miesiąca na miesiąc. Jest oazą dla fauny – wiele gatunków zapewnia pożytek pszczeli, jest miejscem gniazdowania lub „stołówką” dla ptaków. Oprócz tego można uprawiać gatunki o owocach jadalnych dla człowieka. Z reguły wybiera się krzewy, których wysokość wynosi ok. 2 m, dlatego żywopłot spełnia swoją zasadniczą rolę: zasłania działkę i wyznacza jej granice.
Żywopłot wielogatunkowy ma także mankamenty: wymaga więcej miejsca w porównaniu do żywopłotów formowanych, strzyżonych „pod linijkę”. Dlatego warto zakładać go na dużych działkach. Nie jest tak dobrym tłem dla innych nasadzeń, np. rabat jak jednolite ściany z bukszpanów czy żywotników. Jest także sezonowy – zimą nie zasłania ogrodu.
Żywopłot wielogatunkowy na lekką, piaszczystą glebę
Podłoże piaszczyste bywa „trudne” dla wielu gatunków, chociaż nie aż tak jak podłoża podmokłe. Dlatego warto systematycznie wykonywać działania, które podnoszą parametry gleby, w tym żyzność. Jednakże w szkółkach nie brakuje roślin, które radzą sobie w takich warunkach i nadają się do tworzenia żywopłotów.
Propozycje roślinne:
Bez czarny (Sambucus nigra) – to wysoki krzew, który osiąga kilka metrów wysokości. Można jednak go ciąć i tym samym korygować rozmiar. Roślina dobrze znosi cięcie. Kwiaty i owoce bzu są jadalne. Owoce stanowią pokarm także dla ptaków. Bez czarny tworzy gęste, „dzikie”, naturalistyczne kępy. Należy jednak uważać na jego owoce, które nadają się do spożycia tylko po obróbce termicznej. Surowe owoce powodują zatrucie.
Rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides) – w formie luźno rosnącej jest bardzo gęsty. To gatunek ozdobny z liści i owoców. Jego pomarańczowe pestkowce są lubiane przez ptaki. Utrzymują się na krzewie przez część zimy. Człowiek wykorzystuje je na przetwory. W przypadku pojedynczych nasadzeń w żywopłocie najlepiej zdecydować się na rokitnik zwyczajny samopłodny, nie wymagający zapylacza.
Głóg jadalny cętkowany ‘Aurea’ (Crataegu) – odmiana dobrze sprawdza się na żywopłoty, gdyż nie osiąga dużych rozmiarów (do 3 m wysokości). Kwitnie wiosną, owoce dojrzewają latem. Ulistnienie jest zielono-złociste, owoce mają barwę ciemnożółtą.
Berberys Thunberga ‘Carmen’ (Berberis thunbergii) – odmianę warto wprowadzić dla zwiększenia kolorytu żywopłotu. Ma purpurowo-czerwone ulistnienie. Drobne, czerwone owoce są lubiane przez ptaki. Krzew jest mniej rozłożysty od wielu innych odmian berberysów. Średnio dorasta do 2 m wysokości.
Kalina hordowina ‘Aureum’ (Viburnum lantana) – krzew ma jasne, złocistozielone ulistnienie i efektownie prezentuje się sadzony przy roślinach o liściach purpurowych. Osiąga 2,5-3 m wysokości (szerokość jest mniejsza). Kwitnie wiosną, najczęściej w maju. Z założenia preferuje żyzne gleby, ale radzi sobie w lżejszych, bardziej piaszczystych podłożach.
Oliwnik wąskolistny (Elaeagnus angustifolia) to drzew lub wysoki krzew osiągający 5-8 m wysokości. Można go jednak ciąć i kontrolować rozmiar – dobrze reaguje na zabieg. Wyróżnia się srebrzysto-szaro-zielonymi, lancetowatymi liśćmi. Młode pędy są wiotkie i elastyczne, poruszają się przy podmuchach wiatru.
[product id="1534,646,1516,1017,1382"]
Żywopłot wielogatunkowy na żyzne podłoża
Żyzne, próchnicze podłoża dają większe możliwości uprawy krzewów żywopłotowych. Wybór gatunkowy jest więc większy. W przypadku żywopłotu posadzonego przy domu warto postawić na silnie i przyjemnie pachnące lilaki pospolite oraz jaśminowce wonne. Ponadto warto sadzić wysokie odmiany krzewuszki cudownej, forsycję, różne gatunki kalin (np. bodnantską), ognik szkarłatny (przepiękne owoce!) i złotlin japoński. Rośliny w luźnym żywopłocie sadzi się gęściej niż wynosi standardowa rozstawa sadzenia dla danego gatunku. Warto zachować odległość 50-100 cm od ogrodzenia.
[product id="1338,1254,1391,1114,1383,1288"]
Sposoby na ogrodzenie działki i zapewnienie sobie prywatności są różne. Z powodzeniem można dopasować je do określonego stylu urządzania ogrodu, warunków i własnych potrzeb. Warto rozważyć kilka opcji, wypunktować plusy i minusy. Nie ma rozwiązania idealnego, ale niektóre są subiektywnie znacznie lepsze od innych.