Asymina trójklapowa (Asimina triloba) znana także jako urodlin trójłatkowy, to oryginalny krzew o jadalnych owocach, który przybył do nas z Ameryki Północnej. Jest wciąż bardzo rzadko spotykany w ogrodach, tymczasem radzi sobie w polskim klimacie, ma duże walory dekoracyjne, a miąższ jego owoców porównuje się do czegoś pomiędzy bananem, mango i melona. Brzmi zachęcająco? Co jeszcze warto wiedzieć o urodlinie trójłatkowym?
Jak wygląda krzew asymina trójklapowa?
Asymina trójklapowa to wysoki krzew, w polskich warunkach klimatycznych osiąga 3-4 m wysokości (w ojczyźnie pochodzenia jest kilkunastometrowym drzewem). Ozdobą są duże, eliptyczne liście z wyraźnym unerwieniem. Kwitnie w kwietniu lub maju, często jeszcze przed pełnym rozwinięciem blaszek liściowych. Kwiaty są ciemnobordowe do brązowych, zebrane po kilka na szczycie pędów. Po kwitnieniu zawiązuje owalne owoce o zielonej skórce. Wraz z dojrzewaniem przebarwiają się na brązowo. Są zebrane w kiście. Zbiera się je pod koniec lata i jesienią.
Jak aranżować asyminę trójklapową w ogrodzie?
Asymina trójklapowa w czasie kwitnienia, a później zawiązywania owoców ma tak oryginalny i niecodzienny wygląd, że od razu zwraca na siebie uwagę. Dlatego pomimo że z założenia jest to krzew owocowy, warto uprawiać go w strefie rekreacyjno-ozdobnej w ogrodzie. Może być posadzony jako soliter, np. w centralnym miejscu na trawniku. Jest na tyle wysoki, że stanowi główny, żywy element dekoracyjny, natomiast nie osiąga aż na tyle dużych rozmiarów i nie tworzy rozłożystej korony, aby nadmiernie zacieniać ogród (i oczywiście trawnik). Asyminę można posadzić przy ogrodzeniu. Dobre rezultaty daje uprawa przy ścianach i murach (budynki gospodarcze, altany, pawilony), od strony południowej. Dzięki temu jest mniej narażona na mrozy (chodzi głównie o młode sadzonki), a oprócz tego jego owoce dojrzewające na słońcu i w cieple są słodsze.
Najważniejsze aspekty uprawy urodlinu trójłatkowego
Krzew powinno się sadzić wiosną lub wczesną jesienią na stanowisku słonecznym, osłoniętym od wiatru. Jest dobrze mrozoodporny (od około –20°C. do –25°C.), ale przez pierwsze 2-3 lata uprawy należy go zabezpieczać na wszelki wypadek stosując ściółkę, a nadziemną część owijając białą włókniną, workami jutowymi bądź innym materiałem, który nie nagrzewa się, zaś przepuszcza powietrze. Asymina jest częściowo samopylna, co oznacza, że nawet samodzielnie uprawiana wykształci owoce. Lubi żyzne podłoża o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, dlatego przed sadzeniem warto przekopać glebę z dobrej jakości ziemią oraz kompostem ogrodniczym. Asyminę w czasie susz należy podlewać. Tuż po kwitnieniu można zaaplikować dawkę nawozu wieloskładnikowego; zwłaszcza takiego, który zawiera dużo potasu (lepsze krzewienie i odporność na suszę) oraz mikroelementy. W czasie spacerów należy sprawdzać, czy nie została zainfekowana przez jakąś chorobę bądź zaatakowana przez szkodniki. Gatunek jest na tyle rzadki w Polsce, że nie doczekał się stałej listy „bywalców”, natomiast nie można wykluczyć problemów z polifagami, czyli organizmami żerującymi na wielu grupach roślin. Przykładem jest m.in. patogen odpowiadający za mączniaka prawdziwego, a ze szkodników wszędobylskie mszyce i przędziorek.
Sprawdź również:
Pigwowiec japoński - sadzenie, uprawa i cięcie
Jeżyna Bezkolcowa - uprawa, sadzenie, cięcie i polecane odmiany
Jak wykorzystać owoce asyminy trójklapowej?
Owoce asyminy są bardzo aromatyczne, intensywne i słodkawe. To dla nas zupełnie nowy smak, który ciężko opisać. Najłatwiej porównać go do mango, bananów i melona, właśnie takie „posmaki” można wyczuć. Cienka skórka jest gorzkawa. Owoce zawierają pestki (niejadalne). Nie nadają się do długiego przechowywania, trzeba je szybko zużyć – nie tylko po zebraniu, lecz również po dojrzeniu. Miąższ szybko psuje się. Świetnie sprawdzają się jako dodatek do deserów. Można używać ich w smoothie oraz koktajlach owocowo-warzywnych.
[product id="2319","104","332","2334]
O autorze
