Świat flory zachwyca swoją różnorodnością, a niekiedy prawdziwymi osobliwościami. Zachwycamy się roślinnymi cudami występującymi w egzotycznych rejonach planety... tymczasem „cudze chwalicie...swojego nie znacie”. W Polsce występuje co najmniej kilka gatunków, które można zaliczyć do tej kategorii. Część z nich można uprawiać w ogrodzie bądź w domu.
Rośliny bez chlorofilu – korzeniówka i łuskiewnik
Na lekcjach biologii uczymy się, że chlorofil jest niezbędny roślinom do życia jako katalizator fotosyntezy. Natura potrafiła jednak obejść „system” tworząc gatunki bezchlorofilowe, które radzą sobie w nietypowy sposób, np. pasożytują na innych organizmach lub podejmują „współpracę”. Rodzimymi przykładami są korzeniówka pospolita (Monotropa hypopitys) i łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria). Występują w lasach i zadrzewieniach. Korzeniówka ma grubą, bladożółtą łodygę zagiętą do dołu, a pokrytą łuskowatymi liśćmi. Kwitnie późną wiosną i latem, w miejscu zgięcia pojawia się wtedy kwiatostan złożony z dzwonkowatych kwiatów. Osiąga kilkanaście centymetrów wysokości. Korzeniówka pospolita nabywa zasoby niezbędne do życia żerując na grzybach, które z kolei współpracują z drzewami. To przykład zaawansowanego obiegu „zasobów”, grzyby są poniekąd pośrednikiem. Preferuje borowiki. Ponadto korzysta z obumarłej materii organicznej. Łuskiewnik różowy wyróżnia się szerokimi, łuskowatymi, bladoróżowymi lub białymi liśćmi gęsto pokrywającymi mięsiste, podziemne pędy. Nad ziemią widoczne są grzbieciste kwiatostany złożone z jasnoróżowych lub różowofioletowych kwiatów. Jest mniej wybredna od korzeniówki – korzysta z zasobów różnych gatunków grzybów i drzew.
Rośliny owadożerne Polski – rosiczka i nie tylko
W Polsce występuje naturalnie kilka gatunków roślin owadożernych, m.in. rosiczki (Drosera), pływacz (Utricularia) oraz tłustosz (Pinguicula). Rosiczka jest najbardziej znana, porasta m.in. torfowiska. Ma słabo rozwinięty system korzeniowy, w dodatku stanowiska występowania są mało urodzajne. Roślina radzi sobie więc chwytając i rozkładając drobne bezkręgowce. Wykształca liście wyposażone w liczne czułki z gruczołami. Wydzielają lepki śluz, który przypomina rosę bądź nektar. Zwabione owady siadają na liściach i wpadają w lepką pułapkę. Niektóre gatunki dodatkowo zgina liście przyciskając i unieruchomiając ofiary. Następnie rozpoczyna się proces trawienia.
Cuda wśród roślin wodnych – salwinia pływająca i kotewka orzech wodny
Paprocie są powszechnie spotykane w lasach, zadrzewieniach i w ogrodach. Nie wszyscy jednak wiedzą, że w Polsce występuje...paproć wodna. To salwinia pływająca (Salvinia natans). Gatunek jest rzadki, od 1983 roku objęty ścisłą ochroną gatunkową. Uprawia się go w oczkach wodnych i akwariach. Może jednak rozrastać się ekspansywnie i nadmiernie zacieniać zbiorniki wodne. Z kolei kotewka orzech wodny (Trapa natans) jest osobliwością, gdyż wykształca jadalne nasiona. Są niezwykle odżywcze, dawniej traktowano je jako pokarm i uprawiano właśnie w tym celu. Najczęściej gotuje się je lub praży.
Sprawdź również:
Ogród japoński koło domu - co w nim posadzić?
Co posadzić na terenie podmokłym? Ogród bagienny też może być piękny!
Jakie rośliny do ogrodu nowoczesnego?
Cypryśnik błotny – drzewo iglaste z „wypustkami”
Cypryśnik błotny (Taxodium distichum) jest gatunkiem obcym w Polsce jednak spotyka się go w parkach, zieleni miejskiej, a czasem także w ogrodach. To osobliwe drzewo iglaste. Rośnie na terenach podmokłych, a z niedostatkiem tlenu w podłożu radzi sobie wykształcając korzenie powietrzne. To drewniane wypustki wystające ponad poziom gruntu na kilkadziesiąt centymetrów wysokości, w odległości do kilkunastu metrów od pnia. Dostarczają tlen do systemu korzeniowego. Jednocześnie cypryśnik błotny zalicza się do nielicznych iglaków występujących w naszym kraju, które zrzucają liście (igły) przed zimą.
[product id="300","632","2132","2174"]
O autorze
