Panuje przekonanie, że cytrusy zawierają dużo witaminy C i właśnie z nich warto korzystać, aby poprawić odporność i wspomagać organizm w różnych obszarach. W rzeczywistości owoce są przeceniane, a znacznie wyższe zawartości wymienionego związku zawierają krajowe owoce. Doceniajmy to, co polskie i bliższe sercu. Tym bardziej, że poniżej opisane krzewy można uprawiać w ogrodzie. Które gatunki są skarbnicą witaminy C?
Dzika róża – wspaniały krzew o owocach wykorzystywanych na przetwory
Dzika róża (Rosa canina) to rozłożysty, naturalistyczny krzew, którym warto udekorować ogród. Jest szczególnie piękny w okresie kwitnienia, a później owocowania. Nadaje się do tworzenia „dzikich” żywopłotów. Jest cenny przyrodniczo: dostarcza pokarmu zapylaczom, a także ptakom. Jego owoce nadają się na różnorodne przetwory, m.in. soki, marmolady i nalewki. Należy wcześniej je drylować, m.in. oczyszczając z włosków. Dzika róża jest znana jako roślina lecznicza od czasów starożytnych. Pomaga m.in. na infekcje i zatrucia. Jest bogatym źródłem witamin, w tym witaminy C. Szacuje się, że jej zawartość dochodzi do 1800 mg/100 g owoców. To kilkadziesiąt razy więcej niż u cytryny!

Sprawdź także:
Moc witamin i antyoksydantów w diecie. Które owoce warto posadzić?
Rokitnik zwyczajny, czyli jak połączyć przyjemne z pożytecznym
Sadzonki rokitnika to bardzo dobra propozycja na zagospodarowanie mało urodzajnego, piaszczystego terenu. Można sadzić je na aleje (krzewy na pniu) bądź stworzyć gęsty żywopłot (formy luźno rosnące). Niskie odmiany nadają się jako tło dla niższych roślin w żwirowych, suchych rabatach. Większość odmian jest obcopylna, wymaga sąsiedztwa zapylacza. Rokitnik to ostoja dla ptaków: miejsce gniazdowania, kryjówka, a także stołówka. Owoce zawierają nawet 1100 mg witaminy C (na 100 g). Najczęściej wykorzystuje się je na soki i nalewki. Mają specyficzny smak, można go jednak polubić. Na pewno warto spróbować owoców rokitnika w formie przetworów.

Czarna porzeczka – niedoceniany, powszechny krzew owocowy
Czarna porzeczka (Ribes nigrum) jest lubiana ze względu na smak i aromat owoców. Świetnie sprawdza się jako owoc deserowy, poza tym wykorzystuje się ją na dżemy, marmolady, soki i wina. Zawartość witaminy C przekracza 180 mg na 100 g owoców. Wartości nie są aż tak spektakularne jak u powyższych gatunków, natomiast wciąż jest to istotne wsparcie dla organizmu. Czarne porzeczki nie mają szczególnych walorów dekoracyjnych i zazwyczaj uprawia się je w przydomowym sadzie lub mniej wyeksponowanym zakątku. Wyjątkiem są odmiany szczepione na pniu i odmiany kolumnowe, które mają atrakcyjny pokrój. W dodatku można uprawiać je nawet na balkonie. Są traktowane jako krzewy ozdobne, które dają plon.

Dereń jadalny – top 1 dla miłośników nalewek
Sadzonki derenia jadalnego (Cornus mas) są szczególnie cenione przez smakoszy nalewek. W końcu „dereniówka” uchodzi za królową w obrębie tego gatunku trunku. Ponadto owoce wykorzystuje się na przetwory. Zawartość witaminy C wynosi średnio 100-200 mg/100 g. Można wybierać wśród odmian o owocach żółtych, czerwonych i bordowych (różnią się m.in. zawartością naturalnych barwników, np. antocyjanów). Krzew ma naturalny, nieco dziki wygląd i poza okresem kwitnienia, a także owocowania nie ma szczególnych walorów dekoracyjnych. Można go posadzić w rzadziej odwiedzanym zakątku na działce. Najlepiej uprawiać przynajmniej po 2-3 odmiany, wzajemne sąsiedztwo (zapylacze) pozytywnie wpływa na owocowanie.

To może Cię zainteresować:
Co można robić z derenia jadalnego? Wykorzystanie derenia jadalnego w kuchni
Aktinidia – zdrowy przysmak dzieci (i nie tylko)
Aktinidia (Actinidia) to pnącze, które w ogrodzie często prowadzi się na kratownicach. Oprócz tego nadaje się do dekoracji altan, pergoli i wiat. Może zasłonić mało estetyczną ścianę. Dostarcza smacznych owoców, powszechnie nazywanych kiwi. To przysmak dzieci. Spożywa się je na surowo, dodaje do koktajli i deserów. Owoce kiwi zawierają ponad 70 mg/100 g witaminy C. Zawartość jest nieco wyższa niż u pomelo (największa skarbnica tego związku w grupie cytrusów). W obrębie rodzaju aktinidia wybiera się odmiany o różnej wielkości i barwie owoców. Wyróżnia się odmiany samopylne i obcopylne.

[product id="1691","264","504","33"]
O autorze
