Uprawa roślin na jałowych, mocno przepuszczalnych glebach jest problematyczna, gdyż: 1 - rośliny słabo rozwijają się m.in. przez niedobór składników pokarmowych, 2: - często pojawia się problem z suszą. W rezultacie tylko niektóre gatunki radzą sobie w takich warunkach, większość stopniowo zamiera. Co więc posadzić w jałowym podłożu, aby ogród był piękny i łatwy w pielęgnacji?
Co zrobić z jałową glebą na działce?
Jałowe gleby o bardzo niskiej żyzności, a wysokiej wytrzymałości najczęściej są użyźniane przez właścicieli ogrodów. Jest to jednak proces trwały, wieloletni, a niesie za sobą wysokie koszty. Nie wystarczy przekopać takiej gleby, z żyzną, zakupioną glebą, gdyż trzeba potem jeszcze utrzymać wysokie parametry. Oczywiście w większości przypadków, np. w przydomowym ogrodzie takie działania są wskazane. W sukurs przychodzą m.in. nawozy organiczne, rośliny na nawozy zielone, preparaty mikrobiologiczne i wiele innych rozwiązań. Istnieją jednak przypadki, że jest to zwyczajnie nieopłacalne, np. gdy działka letniskowa czy ROD jest czasami użytkowana, głównie w celach rekreacyjnych i wypoczynkowych lub właściciel jest zapracowany. Wtedy po prostu dąży się, żeby było ładnie, coś rosło, po najniższej linii oporu. Najtańszym, a zarazem najefektywniejszym rozwiązaniem jest posadzenie roślin „bezobsługowych”, które rosną tam, gdzie większość nie daje rady.
Trawy ozdobne na jałową glebę
Wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius) jest jedną z najbardziej wartościowych traw ozdobnych, którą można obsadzić podłoża jałowe: piaszczyste i kamieniste. To gatunek, który służy m.in. do umacniania wydm i skarp, dlatego bez problemu poradzi sobie w ekstremalnie trudnych warunkach. W zasadzie sadząc dużą liczbę sadzonek wydmuchrzycy można stworzyć ozdobny niby-trawnik (nie do deptania). Trawa ma niebiesko-srebrzysto-szare kępy liści. Dorasta (w czasie kwitnienia) do 40-60 cm wysokości. W podobnych warunkach radzi sobie także kostrzewa sina (Festuca glauca). Jest niższa, raczej nie przekracza 40 cm wysokości. Sprawdzają się także rozplenice japońskie oraz proso rozgowate.
Byliny radzące sobie w ekstremalnie trudnych warunkach
Z bylin największe znaczenie mają rojniki (Sempervivum) i rozchodniki (Sedum). To niskie rośliny okrywowe, tradycyjnie sadzone w ogrodzie skalnym. Ponadto nadają się na obrzeża i skarpy. Mocno rozrastają się na szerokość (zwłaszcza te drugie), dlatego można tanim kosztem zazielenić niezbyt urodzajną działkę. Inne gatunki warte rozważenia to m.in. czyściec wełnisty (Stachys byzantina), kocimiętka Faassena (Nepeta faassenii), dziewanna kutnerowata (Verbascum phlomoides) i inne dziewanny, rogownica kutnerowata (Cerastium tomentosum), przegorzan kulisty (Echinops sphaerocephalus) oraz perowskia łobodolistna (Perovskia atriplicifolia).
(Kocimiętka)
Krzewy i drzewa na jałowe podłoża
Obsadzenie jałowej działki krzewami to jeden z najpraktyczniejszych sposobów aranżacji. Dzięki temu jest ładnie, uzyskuje się trochę cienia, wprowadza różnorodność i piętrowość. Nawet ogród „na piachu i kamieniu” tętni życiem. Krzewy ozdobne uzupełnia się drzewami. Co warto sadzić?
W grupie iglaków najbardziej praktyczne są jałowce, np. pospolity (Juniperus communis) i sosna pospolita (Pinus sylvestris). Sprawiają mniej kłopotów od wszechobecnych żywotników (tuj), rzadziej pojawiają się symptomy suszy fizjologicznej – brązowienie igieł.
Z ozdobnych krzewów liściastych warto postawić na trochę niedoceniane: janowce (Genista) i żarnowce, zwłaszcza miotlasty (Hypericum patulum). Oba należą do rodziny bobowatych, co oznacza, że mają zdolność do wiązania azotu atmosferycznego dzięki współpracy z pożytecznymi bakteriami. W praktyce same zaopatrują się w główny pierwiastek budulcowy.
Z krzewów, które są ozdobne, a zarazem dostarczają wartościowych owoców najlepiej radzą sobie rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides), dzika róża (Rosa canina), a także śliwa tarnina (Prunus spinosa). Wszystkie są zarazem oazą i stołówką dla ptaków. Ich uprawa to nasze dary dla przyrody. Jednocześnie trzeba pamiętać, że ostatni wymieniony gatunek ma silną tendencję do rozprzestrzeniania się przez tworzenie odrostów korzeniowych.
Z wartościowych drzew na terenach suchych dobrze radzą sobie krajowe głogi (Crataegus) i jarzęby (Sorbus). W różnorodnych warunkach sprawdza się uniwersalna i pospolita brzoza brodawkowata (Betula pendula).
[product id="1698","2200","1657","1283]
O autorze
