Porzeczki warto uprawiać w przydomowym ogrodzie i ROD z kilku zasadniczych powodów: dostarczają smacznych owoców – deserowych lub na przetwory; są poniekąd dekoracją, zwłaszcza w fazie owocowania, zajmują względnie mało miejsca i są łatwe w uprawie. Wzbogacają przydomowy sad. Które odmiany porzeczki czarnej, białej i czerwonej warto wybrać?
Wymagania i uprawa porzeczek
Porzeczki, podobnie jak większość innych krzewów owocowych uprawia się w miejscach słonecznych. Wtedy jest szansa na większy i zdrowszy plon. Rzadziej chorują, a owoce są nieznacznie słodsze (mają nieco wyższą zawartość cukrów od tych uprawianych w częściowym zacienieniu). Podłoże należy odpowiednio przygotować. Warto je przekopać z żyzną, zakupioną glebą bądź obornikiem (najlepiej w roku poprzedzającym sadzenie). Preferują żyzne, próchnicze podłoża o unormowanym odczynie (6,0-7,0). Należy unikać skrajności, np. gleb piaszczystych, podmokłych bądź zakwaszonych. Porzeczki z gołym korzeniem sadzi się jesienią bądź wiosną, te z uformowaną bryłą korzeniową kupowane w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Średnia rozstawa pomiędzy sadzonkami wynosi 100-150 cm (w zależności od siły wzrostu odmiany). Jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych jest cięcie. Technika zależy od gatunku. Porzeczki czarne najlepiej owocują na pędach jednorocznych i dwuletnich. Im starszy pęd, tym mniej owoców. Cięcie sprowadza się więc do formowania korony i systematycznego odmładzania krzewów. Porzeczka czerwona i porzeczka biała najefektywniej owocują na pędach 2- i 3-letnich, przez co wymagają innego cięcia. Większość odmian jest samopylna (zwłaszcza dotyczy to porzeczki białej i czerwonej). Nie potrzebują więc odmiany – zapylacza do owocowania. Porzeczki dostępne są w formie piennej, krzewiastej oraz kolumnowej. Formy pienne, w odróżnieniu od krzewiastych, są bardziej dekoracyjne, a ich owoce nie brudzą się od ziemi. Mają jednak nieco krótszą żywotność niż klasyczne krzewy. Mimo tego są polecane do mniejszych ogrodów, ponieważ zajmują mniej miejsca. Po posadzeniu wymagają jedynie podwiązania do podpory, na przykład bambusa. Ich cięcie polega na tej samej zasadzie, jak w przypadku form krzewiastych.
Najlepsze odmiany porzeczek – jakie sadzonki wybrać?
Wybierając sadzonki porzeczek do ogrodu, nie trzeba kierować się jedynie najwyższą plennością, jak ma to miejsce w przypadku plantacji towarowych. Można postawić na odmiany wyróżniające się innymi cechami.
- Porzeczka biała na pniu 'Biała z Juterbog' – to ceniona niemiecka odmiana o wyjątkowych walorach smakowych i dobrej odporności. Ma wygląd niskiego, zwartego „drzewka”. Dorasta do ok. 1,5 m wysokości. Owoce są bardzo smaczne, z harmonijnym połączeniem słodyczy i przyjemnej kwasowości.
- Porzeczka czerwona na pniu 'Rovada’ – to znana holenderska odmiana rozpowszechniona w wielu regionach świata. Jest zaszczepiona na pniu o wys. 1 m. Wykształca duże, słodko-kwaśne owoce. Wykazuje dobrą odporność na amerykańskiego mączniaka agrestu.
- Porzeczka czarna 'Titania’ – odmiana jest ceniona ze względu na wysoką plenność, niezłą odporność na choroby grzybowe i łatwość uprawy. To bardzo dobra propozycja dla początkujących miłośników ogrodów.
- Porzeczka czerwona ‘Rosetta’ – plonuje później od innych porzeczek. Warto ją połączyć ze wczesnymi odmianami, dzięki temu można dłużej cieszyć się smacznymi owocami.
- Porzeczka czarna kolumnowa – ma bardzo wąski pokrój. Zajmuje mało miejsca. Świetnie nadaje się do uprawy w pojemnikach. Daje mniejszy plon od typowych odmian, ale ma wyższe walory dekoracyjne.
Aranżacja porzeczek w ogrodzie – jak połączyć funkcjonalność z estetyką?
Tradycyjne odmiany porzeczek nie mają aż tak dużych walorów dekoracyjnych (jedynie w trakcie owocowania), aby łączyć je z gatunkami ozdobnymi. Dlatego najczęściej uprawia się je w przydomowym sadzie. Opcjonalnie można posadzić je w formie szpaleru, który zasłania mniej estetyczną część działki (gospodarczą, kompostownik, itp.). Porzeczki szczepione na pniu prezentują się elegancko. Często uprawia się je w rzędzie, np. wzdłuż ścieżki bądź na trawniku. Porzeczki kolumnowe z kolei mogą stworzyć efektowną kompozycję, np. posadzone przy ogrodzeniu. Jednocześnie uprawia się je w pojemnikach jako dekorację ogrodów i tarasów. Wymagają znacznie mniej przestrzeni, a pozwalają spróbować „tego i tamtego”.
[product id="262","926","266","1686"]
O autorze
