Żarnowiec miotlasty (Cytisus scoparius) to gatunek rodzimy, występujący naturalnie w wielu regionach Polski. Wydaje się jednak, że jako ozdobny krzew jest wciąż niedoceniany w ogrodach. Tymczasem jest dekoracyjny przez większość roku, w czasie kwitnienia zachwyca kolorami, a w dodatku nie sprawia problemów pielęgnacyjnych. Jak uprawiać żarnowce w ogrodzie? Jakie odmiany wybrać?
Żarnowiec miotlasty w ogrodzie – krótka charakterystyka i przegląd najpiękniejszych odmian
Żarnowce to niewysokie krzewy liściaste osiągające średnio 1-2 m wysokości. Wyróżniają się charakterystycznym „miotlastym” pokrojem (stąd nazwa gatunkowa). Liście są drobne, trójlistkowe. Największe walory dekoracyjne żarnowiec pokazuje wiosną (najczęściej w maju), w okresie kwitnienia. Tworzy wtedy kaskady motylkowych kwiatów. Podstawowy gatunek kwitnie na żółto, odmiany botaniczne mają różne kolory kwiatów.
- Żarnowiec ‘Andreanus’ – wykształca kwiaty dwukolorowe, żółto-czerwone. Odmianę charakteryzuje silny wzrost, może przekraczać 2 m wysokości.
- Żarnowiec ‘Burkwoodii’ – kwitnie na różowo-czerwono. Dorasta do 1,5-2 m.
- Żarnowiec ‘Boskoop Ruby’ – ma intensywnie czerwone kwiaty. Wysokość zależy od warunków – osiąga 1-2 m.
- Żarnowiec ‘Vanesse’ – to średnio wysoka odmiana osiągająca 1-1,5 m wysokości. Kwitnie obficie na żółto.
Jak wykorzystywać żarnowiec miotlasty w ogrodzie?
Żarnowce miotlaste to jedna z najefektowniejszych dekoracji ogrodów skalnych. Można posadzić je pojedynczo lub w małej grupie, z tyłu skalniaka jako tło dla niższych gatunków. Podobne zastosowanie mają w suchych, żwirowych rabatach. Jednocześnie to wartościowa roślina wykorzystywana do umacniania skarp. Nadaje się do sadzenia w dużej grupie jako roślina okrywowa, służy do zadarniania terenu. Poszczególne odmiany można łączyć, aby tworzyły wielobarwne „dywany”. Ponadto warto komponować je z janowcami (Genista), które mają podobne wymagania, a kwitną później (zwykle późną wiosną i latem). Do gatunków kwitnących wczesną wiosną zalicza się jedynie janowiec lidyjski (Genista Lydia). Żarnowcami warto obsadzać także przedogródki i nieużytki. Krzewy są piękne, niewymagające, a przy tym pożyteczne dla przyrody. Dostarczają pożytku zapylaczom, stanowią schronienie dla ptaków i zapobiegają erozji gleby.
Uprawa żarnowca na działce – jak robić to właściwie?
Żarnowce uprawia się w miejscach nasłonecznionych. Znoszą silne, bezpośrednie nasłonecznienie i suche warunki, tj. mało żyzne, piaszczyste podłoża. Podlewa się je jedynie w czasie długotrwałych susz. Nie wymagają nawożenia. To przedstawiciele rodziny bobowatych, co oznacza, że posiadają zdolność do wiązania azotu z atmosfery (dzięki symbiozie z pożytecznymi bakteriami brodawkowymi). Dlatego żarnowiec sam zaopatruje się w główny pierwiastek pokarmowy i w zdecydowanej większości przypadków radzi sobie bez jakiegokolwiek nawożenia. Jest w pełni odporny na mróz, nie wymaga przedzimowej ochrony. Można go sadzić jesienią lub wiosną. Średnia rozstawa sadzenia wynosi 80-100 cm, w zależności od siły wzrostu odmiany. Można nieco zmniejszyć zagęszczenie (np. do 120 cm), jednakże krzew potrzebuje wtedy więcej czasu, aby zadarnić dany teren. Oznacza to też, że przez trochę dłuższy czas trzeba zwalczać zachwaszczenie. Większość chwastów nie jest w stanie zagłuszyć żarnowców (nie dotyczy gatunków inwazyjnych), jednak likwiduje się je ze względów estetycznych.
Żarnowiec to krzew, który może pełnić wiele funkcji dekoracyjnych i praktycznych, jest piękny, a nie wymaga szczególnej pielęgnacji. Z powodzeniem można powiedzieć o nim, że jest prawie bezobsługowy. Dlatego warto zastanowić się nad wprowadzeniem go na działkę.
[product id="1092","1094","1093","1096"]
O autorze
