Jak nadać ogrodowi polskiego, a zarazem sielskiego charakteru? Najlepiej posadzić w nim rośliny, które kojarzą się z rodzimymi krajobrazami bądź ogrodami naszych babć. Do takiej grupy należy wiele gatunków reprezentujących rośliny jednoroczne, dwuletnie, byliny, krzewy jak i drzewa. Spraw, aby spacer po ogrodzie przy okazji był podróżą sentymentalną.
„Polskie” drzewa – posadź je, aby ogród stał się przedłużeniem natury
W swoich ogrodniczych marzeniach i gustach często sięga się po gatunki rzadkie, oryginalne, rzadko spotykane. Nie ma w tym nic złego, globalizm w pewnym stopniu sięga do ogrodów. Niezależnie od tego warto uprawiać również gatunki krajowe, często niedoceniane. Są piękne, a nierzadko cenne przyrodniczo. Stanowią miejsce gniazdowania ptaków, dostarczają pokarmu, pożytku pszczelego, a w ogrodzie wprowadzają efekt piętrowości, są osłoną przed słońcem, sąsiadami i przechodniami. Warto decydować się także na ozdobne wariacje (odmiany) rodzimych gatunków. Co posadzić w ogrodzie?
- Brzoza brodawkowata 'Spider Alley' (Betula pendula) to niezwykle efektowne drzewo. Jest ozdobna przez cały rok: ma nie tylko piękne, jasnozielone liście, lecz także szarawo-białą korę. Wzbudza zachwyt płaczącym pokrojem i efektownie powyginanymi pędami. Dorasta do 3-5 m wysokości, dzięki czemu nie zacienia nadmiernie ogrodu. To jedna z najpiękniejszych propozycji na soliter, np. sadzony w centralnym miejscu na trawniku. Ponadto można ją wykorzystać do ozdoby wrzosowiska.
- Wierzba płacząca (Salix) pełni w ogrodzie podobne funkcje co powyżej wymieniony gatunek. To świetny soliter. O ile jednak brzozę sadzi się w miejscach suchych, o tyle wierzba poradzi sobie na wilgotnym terenie. To roślina „pijak”. Ogranicza zaleganie wody po deszczach, np. na trawniku. Ma efektowny pokrój i atrakcyjne, długie, lancetowate liście. Często spotyka się ją w miejscach dzikich, zwłaszcza przy rzekach, stawach, zalewach i jeziorach.
- Modrzew europejski (Larix decidua) to jeden z nielicznych iglaków, który gubi igły przed nadejściem zimy. Jest ozdobny z ulistnienia, pokroju, a także szyszek. Bywa niedoceniany w ogrodach, za to często widuje się go w parkach i zieleni miejskiej. Osiąga 20-30 m wysokości, dlatego jest polecany na duże działki. Może posłużyć do zasłonięcia mało estetycznego widoku, jest także dobrym soliterem.
Polskie krzewy w ogrodzie – co posadzić?
Krzewy można wykorzystać m.in. do zasłonięcia działki. Wiele gatunków osiąga 2-2,5 m wysokości. Taka wielogatunkowa kompozycja jest piękniejsza i bardziej pasuje do rustykalnych ogrodów od monokultury żywotnikowej. Zimą i tak spędza się mało czasu w ogrodzie, pełna żywopłotowa ściana nie jest potrzebna. Ponadto krzewy często sadzi się w rabatach, ogrodach skalnych, wrzosowiskach i jako solitery.
- Jaśminowiec wonny ‘Biały Karzeł’ (Philadelphus coronarius) – to polska odmiana wyselekcjonowana przez Antoniego Wróblewskiego w Szkółkach Kórnickich. Krzew jest niski (do 1,2 m), więc świetnie nadaje się na rabaty, a nawet szpalery (np. uprawiane wzdłuż głównej ścieżki). Jest zarazem jedną z najsilniej i najprzyjemniej pachnących roślin. Trudno wyobrazić sobie rustykalny ogród bez uprawy tego gatunku.
- Lilak pospolity ‘Agnes Smith’ (Syringa vulgaris) - to kolejny silnie pachnący krzew kojarzony z polskimi ogrodami. Odmiany kwitnące na biało są najbardziej uniwersalne, łatwo łączą się z innymi krzewami, a także drzewami. Lilaka warto posadzić blisko furtki, domu lub ławki.
- Bez czarny ‘Sampo’ (Sambucus nigra) – krzew dostarcza jadalnych kwiatów i owoców, jest cenny dla przyrody, przyciąga ptaki i ma duże walory dekoracyjne. Warto go sadzić w kompozycjach krzewiasto-drzewiastych. Pasuje do zakątków „leśnych”.
Sprawdź także:
Te 5 narzędzi musisz mieć w ogrodzie!
Trawnik latem – jak właściwie go pielęgnować?
Najlepsze pnącza ogrodowe – na co postawić?
Rośliny jednoroczne, dwuletnie i byliny – sielski ogród rabatami „stoi”
Ogrody naszych babć często były nieuporządkowane, to był taki swoisty „misz-masz”, na zasadzie „trochę tego, trochę tamtego”. Pomimo tego zachwycały kolorami, różnorodnością i sielskością. Do obowiązkowych gatunków zaliczały się „kwiaty lata” i rośliny dwuletnie: cynie, kosmosy, nagietki i malwy. Z bylin duże znaczenie miały m.in. serduszka okazałe, jeżówki, złocienie, konwalie, kosaćce, łubiny i piwonie. Większość wymienionych roślin nie straciła na znaczeniu i dziś również powszechnie zdobi polskie ogrody.
[product id="2029","1338","1252","2012"]
O autorze
